Blog związany z psychologią

Dieta a zdrowie psychiczne – klucz do lepszego samopoczucia 

Zdrowie psychiczne to nie tylko kwestia terapii czy leków – coraz więcej badań pokazuje, jak duży wpływ na nasz nastrój i funkcjonowanie mózgu ma to, co jemy. Odpowiednia dieta może być ważnym elementem wsparcia psychicznego i poprawy jakości życia.

Jak dieta wpływa na zdrowie psychiczne?  

Pokarmy, które spożywamy, dostarczają składników odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego. Niedobory witamin, minerałów i kwasów tłuszczowych mogą prowadzić do pogorszenia nastroju, a nawet objawów depresji czy lęku

Najlepsze składniki odżywcze dla mózgu i nastroju  

Kwasy tłuszczowe omega-3 i ich rola

Omega-3, obecne m.in. w rybach, orzechach i siemieniu lnianym, pomagają w regulacji stanów zapalnych oraz wspierają komunikację między neuronami.

Witaminy z grupy B – naturalne wsparcie dla układu nerwowego

Witaminy B6, B9 (kwas foliowy) i B12 odgrywają kluczową rolę w produkcji neuroprzekaźników, które wpływają na nastrój i energię.

Probiotyki a zdrowie psychiczne: rola mikrobiomu jelitowego

Coraz więcej dowodów wskazuje, że stan mikrobiomu jelitowego może wpływać na samopoczucie i objawy depresji poprzez oś jelitowo-mózgową.

Dieta a stres, depresja i lęk – co mówi nauka? 

Badania pokazują, że diety bogate w warzywa, owoce, pełne ziarna oraz zdrowe tłuszcze mogą zmniejszać ryzyko wystąpienia zaburzeń nastroju. Z kolei wysokie spożycie przetworzonych produktów i cukrów może nasilać objawy.

Praktyczne wskazówki – jak poprawić nastrój przez jedzenie

• Wprowadź do diety więcej ryb i orzechów.

• Jedz regularnie, unikaj dużych skoków cukru we krwi.

• Ogranicz słodycze i fast-foody.

• Pij dużo wody i dbaj o sen.

• Rozważ konsultacje z dietetykiem i psychologiem.

Wsparcie psychiczne dla Polonii w USA – dieta i terapia

W naszej ofercie znajdziesz kompleksowe wsparcie, łączące konsultacje dietetyczne i psychologiczne online. Pomagamy Polonii amerykańskiej zadbać o zdrowie fizyczne i psychiczne w jednym miejscu. 

Depresja i samobójstwa – związek przyczynowo-skutkowy i rola terapii z Pacjentem

Depresja to nie tylko smutek czy chwilowy spadek nastroju. To poważne zaburzenie psychiczne, które wpływa na sposób myślenia, odczuwania i funkcjonowania człowieka. Gdy nie jest leczona, może prowadzić do tragicznych konsekwencji – w tym do samobójstw.

Związek między depresją a samobójstwem  

Statystyki są jednoznaczne: większość osób, które popełniły samobójstwo, cierpiała na depresję lub inne zaburzenia nastroju. Depresja zniekształca myślenie – osoba nią dotknięta może wierzyć, że:

• jest ciężarem dla bliskich,

• nic się już nie zmieni na lepsze,

• jedynym "wyjściem" z cierpienia jest zakończenie życia.

Ten sposób myślenia nie jest prawdziwy – to objaw choroby. Ale dla osoby w depresji wydaje się logiczny i niepodważalny.

Kiedy pojawiają się myśli samobójcze? 

Myśli samobójcze mogą pojawić się w wyniku:

• przewlekłej depresji,

• nagłych wydarzeń traumatycznych (utrata pracy, rozwód, śmierć bliskiej osoby),

• izolacji społecznej,

• uzależnień (alkohol, leki, narkotyki),

• zaburzeń osobowości lub współistniejących chorób psychicznych.

Warto pamiętać: każda myśl samobójcza to sygnał alarmowy, który wymaga natychmiastowej reakcji.

Dlaczego warto udać się na terapię? 

Terapia to sprawdzone narzędzie leczenia depresji – obok farmakoterapii, może przywrócić poczucie sensu i kontroli nad życiem. Terapeuta nie ocenia – pomaga zrozumieć własne emocje, wzorce myślenia i sposoby radzenia sobie.

Korzyści z terapii:

• redukcja objawów depresji i lęku,

• nauka zdrowych strategii radzenia sobie ze stresem,

• odbudowanie relacji i poczucia własnej wartości,

• przerwanie błędnego koła myśli samobójczych.

Nie musisz być "na dnie", żeby poprosić o pomoc. Czasem wystarczy pierwszy krok – umówienie się na rozmowę. 

Depresja jest uleczalna. Myśli samobójcze są objawem cierpienia, a nie rozwiązaniem problemów. Jeśli czujesz się przytłoczony, zrezygnowany, beznadziejny – nie jesteś sam/a. Wsparcie psychologa lub terapeuty może uratować życie. 

U Nas, w Purdue Corona, znajdziesz profesjonalną i należytą pomoc, dlatego zapraszamy do kontaktu. 

Dlaczego młodzi ludzie czują się przytłoczeni i jak szukać wsparcia? 

Coraz więcej młodych osób doświadcza silnego stresu, presji szkolnej, problemów w relacjach czy poczucia osamotnienia. W skrajnych przypadkach te trudne emocje mogą prowadzić do myśli samobójczych. Ważne jest, aby wiedzieć, że nie jesteś sam i istnieje realna pomoc.

Powody dla których młodzi ludzie czasem czują się przytłoczeni:

Presja w szkole i na studiach

Problemy w rodzinie i relacjach rówieśniczych

Cyberprzemoc i negatywne porównania w mediach społecznościowych

Problemy zdrowia psychicznego, takie jak depresja lub lęk

Jak rozpoznać sygnały zagrożenia ?

Nie zawsze widać, że ktoś potrzebuje pomocy. Warto zwrócić uwagę na:

Wycofanie się z kontaktów społecznych

Drastyczne zmiany nastroju lub zachowania

Mówienie o beznadziejności lub braku sensu życia

Co możesz zrobić, jeśli czujesz się przytłoczony/a

1. Porozmawiaj z kimś zaufanym – rodzic, nauczyciel, przyjaciel.

2. Skorzystaj z profesjonalnej pomocy – psycholog, terapeuta, linie wsparcia.

3. Dbaj o codzienną rutynę – sen, aktywność fizyczna, zdrowe posiłki.

4. Nie zostawiaj problemów w izolacji – nawet krótkie rozmowy mogą zmienić perspektywę.

Gdzie szukać pomocy w Polsce ?

Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży w kryzysie emocjonalnym w amerykańskiej spółce Purdue Corona LLC ( również dla obywateli polskich ) : 575-696-287 

Centrum Wsparcia Kryzysowego: lokalne placówki psychologiczne i online

Konsultacje online z psychologiem lub terapeutą – np. Purdue Corona oferuje terapię i wsparcie online

Nie musisz mierzyć się ze wszystkim sam. Wsparcie istnieje i może odmienić życie. Szukanie pomocy to oznaka siły, nie słabości. Każdy młody człowiek zasługuje na wysłuchanie i profesjonalne wsparcie.

Jeśli nie masz siły działać sm/a zapraszamy do kontaktu z Terapeutą Purdue Corona- pamiętaj, Twoje życie jest najważniejsze.

Detoks narkotykowy nie wystarczy. Dlaczego warto pójść na terapię?

Detoksykacja organizmu z narkotyków to pierwszy, kluczowy krok w procesie powrotu do zdrowia po uzależnieniu. Jest to jednak dopiero początek długiej i wymagającej drogi. Po zakończeniu detoksykacji wielu pacjentów zastanawia się, co dalej? Odpowiedź na to pytanie jest jednoznaczna – terapia psychologiczna. Psycholog kliniczny Tomasz Matjas z Purdue Corona wyjaśnia, dlaczego po detoksykacji niezbędne jest kontynuowanie leczenia w postaci terapii i jakie korzyści może ona przynieść.

Detoksykacja organizmu to tylko fizyczny wymiar uzależnienia

Czy człowiek uzależniony, jest wtedy rzeczywiście "wolny od nałogu"? Niekoniecznie tak bywa.

Detoksykacja organizmu polega na oczyszczeniu ciała z substancji narkotycznych, co pozwala na zredukowanie objawów fizycznych związanych z uzależnieniem. Jednak uzależnienie ma również głębokie podłoże psychologiczne. Po detoksie ciało jest wolne od narkotyków, ale umysł wciąż może być uwięziony w nałogowych schematach myślenia i zachowania.

Terapia pomaga pacjentom zrozumieć mechanizmy psychiczne stojące za uzależnieniem, co jest kluczowe dla trwałej abstynencji.

Autonomia czy ucieczka? O cienkiej granicy między niezależnością a lękiem przed bliskościąEmocje poza kontrolą - skąd wiemy, że mamy trudności z samoregulacją?Świadomość emocjonalna: pierwszy krok do zdrowia psychicznegoDlaczego terapia nie działa? Błędne przekonania o leczeniu uzależnieńLeczyła się jadem żaby amazońskiej. 37-latka trafiła do szpitala po niebezpiecznym rytuale Kiedy emocje przejmują kontrolę – dlaczego nie warto zwlekać z wizytą u psychologa, dlatego zapraszamy do kontaktu Nasze usługi online

Uzależnienie od narkotyków. Wiele przyczyn nałogu

Uzależnienie od narkotyków rzadko pojawia się bez powodu. Wiele osób sięga po substancje psychoaktywne, aby radzić sobie z traumami, stresem, lękiem czy depresją.

Detoksykacja usuwa fizyczne skutki narkotyków, ale nie rozwiązuje problemów, które leżą u podstaw uzależnienia. Terapia po detoksykacji pozwala na zidentyfikowanie i przepracowanie tych problemów. Dzięki temu pacjent może lepiej zrozumieć, dlaczego sięgnął po narkotyki, i nauczyć się zdrowych sposobów radzenia sobie z trudnymi emocjami.

Największe wyzwanie: nawroty

Z własnej praktyki wiem, że najistotniejszym elementem jest praca nad nawrotami.

Nawroty uzależnienia są jednym z największych wyzwań, z jakimi mierzą się osoby po detoksykacji. Bez odpowiedniej opieki terapeutycznej istnieje duże ryzyko, że osoba wróci do zażywania narkotyków w momencie kryzysu emocjonalnego czy stresu.

Terapia pozwala pacjentowi nauczyć się technik radzenia sobie z pokusami i sytuacjami wyzwalającymi chęć powrotu do nałogu. Przez rozwijanie nowych umiejętności i wzorców zachowania, pacjent staje się lepiej przygotowany na codzienne wyzwania życia bez narkotyków.

Narkotyki mają ogromny wpływ na zdrowie psychiczne – mogą prowadzić do stanów lękowych, depresji, paranoi czy innych zaburzeń psychicznych. Po detoksykacji wiele z tych problemów może wciąż występować, a nawet się nasilać, gdy osoba przestaje korzystać z substancji jako mechanizmu radzenia sobie. Terapia pomaga w stabilizacji nastroju i emocji oraz w leczeniu współistniejących zaburzeń psychicznych, co jest kluczowe dla pełnej rekonwalescencji.

Terapia po detoksykacji. Praca nad sobą i coś jeszcze

Terapia po detoksykacji to nie tylko praca nad sobą – to także możliwość uzyskania wsparcia emocjonalnego i zbudowania relacji z innymi osobami przechodzącymi przez podobne wyzwania. W trakcie terapii grupowej pacjenci mają szansę dzielić się swoimi doświadczeniami, co pozwala na przełamanie poczucia izolacji, które często towarzyszy osobom po detoksie.
Wsparcie od innych osób zmagających się z uzależnieniem może okazać się kluczowe w trudnych momentach- to natomiast bywa najtrudniejsze.

Najtrudniejszym wyzwaniem dla "zaleczonego" narkomana jest również odbudowa zaufania najbliższych oraz otoczenia i lokalnej społeczności. Uzależnienie od narkotyków lub leków często prowadzi do zerwania lub znacznego pogorszenia relacji z bliskimi. Terapia po detoksykacji pomaga pacjentom zrozumieć, w jaki sposób ich uzależnienie wpłynęło na otoczenie, a także umożliwia naukę umiejętności potrzebnych do odbudowy tych relacji.

Terapie rodzinne i indywidualne pozwalają na odbudowę zaufania i komunikacji z bliskimi, co jest nieocenionym wsparciem w procesie zdrowienia…

Terapia to przygotowanie do życia w trzeźwości

Osobiście uważam, że terapia po detoksykacji to nie tylko leczenie, ale także przygotowanie pacjenta do życia w trzeźwości.

W ramach terapii pacjenci uczą się, jak tworzyć nowe, zdrowe nawyki, jak radzić sobie ze stresem, jak wyznaczać sobie cele i jak budować życie, które nie wymaga uciekania się do substancji psychoaktywnych- jest to dla osoby uzależnionej ogromne wyzwanie pod kątem psychologicznym i wg mojego zdania, wymaga niezwykle silnej woli. Pamiętajmy bowiem, że narkomania jest chorobą nieuleczalną. To kluczowy krok w kierunku długotrwałego zdrowienia i odzyskania pełnej kontroli nad własnym życiem.

Autor: Tomasz Matjas

Samobójstwa w Między Młodzieżą: Przyczyny i Skutki

Samobójstwa wśród młodzieży stały się poważnym problemem społecznym, który dotyka wiele młodych ludzi i ich rodzin. Warto zwrócić uwagę na przyczyny tego zjawiska, które mogą obejmować czynniki takie jak stres, depresja, problemy w szkole, a także presję społeczną i trudności w relacjach interpersonalnych.

Skutki samobójstw są niezwykle dramatyczne. Oprócz straty życia młodzi ludzie, którzy zmagają się z myślami samobójczymi, często wpływają na swoich bliskich, powodując długotrwały ból i traumę. Ważne jest, aby rozmawiać o tych problemach i zapewniać wsparcie osobom, które mogą być w potrzebie.

Wsparcie w Kryzysie: jak Purdue Corona może pomóc ?

Purdue Corona to instytucja, która oferuje pomoc młodym dorosłym w przezwyciężaniu ich problemów. Dzięki profesjonalnym psychologom i terapeutom, programy wsparcia są dostosowane do indywidualnych potrzeb, a celem jest nie tylko leczenie, ale także zapobieganie kryzysom emocjonalnym i psychologicznym.

Osoby borykające się z trudnościami mogą liczyć na zrozumienie i wsparcie w bezpiecznym środowisku. Jeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, potrzebuje pomocy, zapraszamy do kontaktu z naszym zespołem. Razem możemy stawić czoła wyzwaniom i pomóc w budowaniu lepszej przyszłości.

Autor: Tomasz Matjas

Jak skutecznie wspierać młodzież i dorosłych dzięki terapii online ?

W dzisiejszych czasach coraz więcej osób zmaga się z trudnościami emocjonalnymi – od stresu i lęków, przez depresję, aż po problemy w relacjach rodzinnych. Młodzież i dorośli często potrzebują wsparcia, które jest dostępne i wygodne. Jednym z najskuteczniejszych rozwiązań jest terapia online, pozwalająca na szybki kontakt z doświadczonym terapeutą, bez wychodzenia z domu.

Dla młodzieży, która mierzy się z presją szkoły, rówieśników i zmian w życiu, terapia online daje poczucie bezpieczeństwa i komfortu – mogą rozmawiać w znanym otoczeniu, co zwiększa skuteczność sesji. Dorośli z kolei często borykają się z problemami zawodowymi, stresem czy kryzysami w związku. 

Konsultacja z terapeutą online pozwala im szybko znaleźć rozwiązania i strategie radzenia sobie z trudnościami., nie wolno nam jednak zapominać, że nie tylko " świat wirtualny" jest ważny dla nastolatka w okresie adolescencji, ale również rzeczywisty kontakt w realnym świecie z innymi ludźmi.

Ważne jest, aby wybrać odpowiedniego terapeutę, który rozumie specyfikę wieku pacjenta i rodzaj problemu. Współpraca z doświadczonym specjalistą pozwala na szybką identyfikację problemów i zaplanowanie indywidualnych sesji, które realnie wspierają pacjenta, tak jak ma to miejsce u nas, w Purdue Corona.

Coraz więcej osób decyduje się na terapię online również ze względu na elastyczność – można dopasować godziny sesji do własnego harmonogramu, unikając konieczności dojazdów, które mogą uprzykrzać życie. Dodatkowo nowoczesne platformy terapeutyczne zapewniają pełną dyskrecję i bezpieczeństwo danych pacjenta, dlatego zapraszamy również na stronę główną Serwisu : www.purduecorona.com

Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak rozpoznać objawy depresji i skorzystać z profesjonalnego wsparcia, odwiedź mój artykuł: https://www.purduecorona.com/jak-rozpoznac-objawy-depresji/

. Znajdziesz tam praktyczne wskazówki oraz możliwość umówienia się na konsultację online, dopasowaną do  potrzeb Twoich lub osób Tobie najbliższych.

Pamiętaj, że dbanie o zdrowie psychiczne jest tak samo ważne, jak troska o ciało, w myśl powiedzenie : " W zdrowym ciele, zdrowy duch". 

Wczesne wsparcie terapeutyczne może znacząco poprawić jakość życia, relacje z bliskimi i poczucie kontroli nad własnymi emocjami. Terapia online to krok w stronę lepszego życia – zarówno dla młodzieży, jak i dorosłych- wystarczy jedynie Twoja chęć zmiany życia na lepsze. 

Autor: Tomasz Matjas

Purdue Corona 

Tomasz Matjas,  MSc Psychologii klinicznej, terapeuta uzależnień, terapeuta w trakcie specjalizacji z psychologii klinicznej ( studia wyższe)

Samobójstwo młodzieży stanowi jedno z najpoważniejszych wyzwań zdrowia publicznego XXI wieku – jest jedną z głównych przyczyn zgonów w grupie nastolatków i młodych dorosłych na świecie. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), ok. 800 000 osób umiera z powodu samobójstwa rocznie, a wśród młodych ludzi jest to czwarta najczęstsza przyczyna zgonów globalnie. 

Springer Link

Z perspektywy klinicznej zrozumienie samobójstw w tej grupie wiekowej wymaga analizy interakcji biologicznych, psychologicznych i społecznych czynników ryzyka oraz mechanizmów prowadzących do myśli i zachowań suicydalnych.

Epidemiologia i zakres problemu

Badania epidemiologiczne wskazują, że suicydalne myśli i zachowania są znacznie bardziej powszechne niż zgony samobójcze. Przykładowo, dane amerykańskie z 2023 r. wykazały, że:

ok. 39,7 % uczniów doświadczyło utrzymującego się poczucia smutku lub beznadziejności,

**20,4 % poważnie rozważało próbę samobójczą,

9,5 % próbowało popełnić samobójstwo w ostatnim roku. 

Centra Kontroli i Prewencji Chorób

Co ważne, próby samobójcze są zwykle, choć nie zawsze, częstsze niż zgony samobójcze, co oznacza, że wiele młodych osób doświadcza ostrego kryzysu bez bezpośredniego zakończenia życia, ale z ogromnym ryzykiem nawrotów i późniejszych konsekwencji.

Czynniki ryzyka – ujęcie psychologiczno‑kliniczne

1) Psychopatologia i zaburzenia psychiczne

Jednym z najsilniejszych predyktorów zachowań suicydalnych są zaburzenia psychiczne. Badania wielokrotnie pokazują, że psychiatryczny wywiad obecny jest u 80–90 % osób młodych, które popełniły samobójstwo lub podejmowały próby. Najczęściej diagnozowane są:

depresja dużego nasilenia,

zaburzenia lękowe,

zaburzenia zachowania,

uzależnienia. 

PMC + 1

Związek między depresją a suicydalnością jest szczególnie silny: 60 % ofiar samobójstwa w młodości miało depresję w momencie zgonu, a w próbach samobójczych współwystępowanie depresji jest równie wysokie. 

PMC

2) Historia wcześniejszych prób i impulsywność

Wielokrotność wcześniejszych prób samobójczych jest jednym z najważniejszych klinicznych wskaźników ryzyka kolejnej próby, a także zakończenia życia. Suicydalne zachowania często mają charakter impulsywny u młodych osób, co dodatkowo podnosi ryzyko nagłego przejścia od myśli do działania. 

Frontiers

3) Doświadczenia traumatyczne i czynniki środowiskowe

Trauma, zaniedbanie, nadużycia, przemoc domowa czy ostracyzm społeczny znacząco podnoszą ryzyko zachowań suicydalnych. Adverse Childhood Experiences (ACE) mogą nawet 2‑5‑krotnie zwiększać ryzyko prób samobójczych w młodzieńczych latach. 

SpringerLink

4) Grupy szczególnie narażone

Badania wskazują, że młodzież definiująca się jako seksualna lub genderowa mniejszość raportuje wyższe wskaźniki prób samobójczych – w jednej dużej analizie ​​SGM (sexual and gender minority) młodzi ludzie mieli większe ryzyko próby niż ich rówieśnicy. 

PubMed

5) Współczesne czynniki społeczne

Choć mechanizmy technologiczne i środowiskowe nie zastępują klasycznych predyktorów klinicznych, rośnie liczba dowodów na to, że uzależniające i patologiczne wzorce używania mediów elektronicznych – w tym mediów społecznościowych, gier lub losowych treści online – korelują z większym ryzykiem suicydalności. 

The Guardian

Protektory i czynniki ochronne

Psychologia kliniczna identyfikuje także czynniki ochronne, które mogą obniżać ryzyko:

wsparcie rodzinne i rówieśnicze,

zdrowe relacje szkolne,

dostęp do skutecznej opieki psychologicznej/psychiatrycznej,

pozytywne strategie radzenia sobie i umiejętności regulacji emocji. 

Centra Kontroli i Prewencji Chorób

Badania CDC wyraźnie pokazują, że obecność takich czynników jest związana z niższą częstością myśli i zachowań suicydalnych. 

Centra Kontroli i Prewencji Chorób

Implikacje kliniczne i profilaktyka

1) Rola oceny klinicznej

Ocena suicydalności w populacji młodzieży powinna być standardową częścią pracy klinicznej – zarówno w warunkach ambulatoryjnych, jak i szpitalnych. Obejmuje to współmierzenie:

nasilenia myśli samobójczych,

wcześniejszych prób,

obecności zaburzeń psychicznych,

wsparcia środowiskowego.

2) Interwencje psychoterapeutyczne i farmakologiczne

Terapie poznawczo‑behawioralne ukierunkowane na emocje, umiejętności interpersonalne (np. DBT) oraz, w przypadkach klinicznych, farmakoterapia przeciwdepresyjna są centralnymi elementami leczenia osób młodych z ryzykiem suicydalnym.

3) Szersze działania społeczne

Profilaktyka musi uwzględniać środowisko szkolne i społeczne – od kampanii psychoedukacyjnych po programy wsparcia rówieśniczego i rodzicielskiego, które mogą zmniejszać izolację i poprawiać rozpoznawanie objawów ostrzegawczych u młodzieży.

Podsumowanie

Samobójstwa wśród młodzieży są wynikiem złożonej interakcji czynników klinicznych, psychologicznych i społecznych, a ich prewencja wymaga multidyscyplinarnej strategii opartej na:

rzetelnej ocenie klinicznej,

uwzględnieniu zaburzeń psychicznych jako kluczowych predyktorów,

wsparciu środowiskowym i interwencjach celowanych,

działaniach edukacyjnych i systemowych. 

Takie podejście nie tylko poprawia szanse na odwrócenie kryzysu w pojedynczym przypadku, ale może również przyczyniać się do redukcji wskaźników suicydalności w całych populacjach młodych ludzi. 

Dojrzewanie nastolatka i bunt – jak mądrze wspierać swoje dziecko?

Autor: Tomasz Matjas – pedagog, terapeuta uzależnień, terapeuta zajęciowy, Master of Science Psychology Clinical, psycholog kliniczny w trakcie specjalizacji 

Wielu rodziców zgłasza się po pomoc z jednym pytaniem:

"Co stało się z moim dzieckiem?"

Jeszcze kilka lat temu chętnie spędzało czas z rodziną, opowiadało o swoich problemach, przytulało się i szukało wsparcia. Dziś zamyka się w pokoju, odpowiada półsłówkami, bywa opryskliwe, a czasem sprawia wrażenie, jakby rodzice byli jego największymi wrogami.

Choć dla wielu rodzin jest to trudny okres, warto pamiętać, że dojrzewanie nie jest chorobą ani oznaką złego wychowania. Jest naturalnym etapem rozwoju człowieka.

Dlaczego nastolatki się buntują?

Bunt nastolatka pełni ważną funkcję rozwojową.

Młody człowiek stopniowo oddziela swoją tożsamość od rodziców. Chce samodzielnie podejmować decyzje, mieć własne zdanie i sprawdzać swoje możliwości.

Dla rodzica może to wyglądać jak nieposłuszeństwo. Dla nastolatka jest to często próba odpowiedzi na pytanie:

"Kim jestem?"

To właśnie dlatego młodzi ludzie:

• kwestionują zasady,
• eksperymentują z wyglądem,
• zmieniają zainteresowania,
• bardziej liczą się z opinią rówieśników niż rodziców.

Nie oznacza to, że przestali kochać swoich rodziców. Oznacza jedynie, że uczą się samodzielności.

Co dzieje się w głowie nastolatka?

Okres dojrzewania to czas ogromnych zmian biologicznych i psychologicznych.

Nastolatek doświadcza:

• silniejszych emocji,
• większej wrażliwości na ocenę innych,
• potrzeby akceptacji przez grupę,
• wahań nastroju,
• zwiększonej impulsywności.

Jednocześnie część mózgu odpowiedzialna za przewidywanie konsekwencji i kontrolę emocji nadal się rozwija.

Dlatego nastolatki często wiedzą, co powinny zrobić, ale nie zawsze potrafią to zastosować w praktyce.

Najczęstszy błąd rodziców

Wielu rodziców odpowiada na bunt jeszcze większą kontrolą.

Im bardziej nastolatek walczy o autonomię, tym bardziej rodzic próbuje ją ograniczyć.

Powstaje błędne koło:

• nastolatek chce więcej swobody,
• rodzic zwiększa kontrolę,
• nastolatek jeszcze bardziej się buntuje,
• konflikt narasta.

Nie oznacza to, że należy pozwalać na wszystko.

Oznacza to, że warto szukać równowagi pomiędzy granicami a szacunkiem dla rosnącej samodzielności dziecka.

Jak wspierać nastolatka?

1. Słuchaj więcej, oceniaj mniej

Nastolatki często nie oczekują gotowych rozwiązań.

Potrzebują poczucia, że zostały wysłuchane.

Zamiast:

"Przesadzasz."

Spróbuj powiedzieć:

"Widzę, że jest ci teraz bardzo trudno."

2. Oddziel zachowanie od osoby

Można nie akceptować zachowania, nie odrzucając dziecka.

Powiedz:

"Nie zgadzam się na takie zachowanie."

Zamiast:

"Jesteś beznadziejny."

3. Stawiaj jasne granice

Miłość nie wyklucza konsekwencji.

Dziecko potrzebuje granic, ponieważ dają mu poczucie bezpieczeństwa.

Granice powinny być:

• jasne,
• przewidywalne,
• konsekwentne.

4. Pozwól popełniać błędy

Nie da się wychować samodzielnego człowieka bez ryzyka popełniania błędów.

Rolą rodzica nie jest usuwanie wszystkich przeszkód z drogi dziecka.

Rolą rodzica jest nauczenie dziecka, jak radzić sobie z trudnościami.

Kiedy warto zgłosić się po pomoc?

Nie każdy bunt jest powodem do niepokoju.

Warto jednak skonsultować się ze specjalistą, gdy pojawiają się:

• samookaleczenia,
• myśli samobójcze,
• agresja,
• używanie substancji psychoaktywnych,
• całkowite wycofanie społeczne,
• długotrwałe obniżenie nastroju.

Wczesna pomoc psychologiczna często pozwala uniknąć poważniejszych problemów w przyszłości.

Kilka słów na zakończenie

Dojrzewanie to nie tylko trudny czas dla nastolatka. To również wymagający okres dla rodziców.

Warto jednak pamiętać, że za buntem bardzo często kryje się młody człowiek, który próbuje odnaleźć własną drogę.

Największym prezentem, jaki rodzic może dać swojemu dziecku, nie jest życie bez problemów.

Jest nim poczucie:

"Nawet jeśli popełnię błąd, moi rodzice nadal będą po mojej stronie."

To właśnie na takim fundamencie buduje się zdrową, dojrzałą relację między rodzicem a dzieckiem.

 Jeśli ktoś potrzebuje konsultacji specjalisty to zapraszam do kontaktu przez kontakt e-mail: purduecorona@gmail.com